Na zajęcia zapraszamy dzieci i młodzież u których stwierdzono:

 

  • wady postawy (postawę skoliotyczną-skolioza czynnościowa, plecy okrągłe-kifoza czynnościowa, plecy wklęsłe-lordoza czynnościowa, plecy płaskie, plecy okrągło-wklęsłe, odstające łopatki);
  • boczne skrzywienie kręgosłupa- skoliozę;
  • wady stóp (płaskostopie, koślawe/szpotawe ustawienie stóp, koślawe/szpotawe ustawienie kości piętowych, stopa końsko-szpotawa);
  • wady kolan (kolana szpotawe, kolana koślawe);
  • nadwagę;
  • zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowej;
  • asymetrię w ułożeniu ciała;
  • mózgowe porażenie dziecięce;
  • przepuklinę oponowo-rdzeniowa;
  • okołoporodowe uszkodzenie splotu ramiennego oraz inne uszkodzenia nerwówobwodowych;
  • kręcz szyi pochodzenia mięśniowego;
  • artrogryp ozę;
  • nabyte uszkodzenia mózgu, rdzenia kręgowego;
  • miopatie;
  •  
  • opóźnienie rozwoju psychoruchowego;
  • choroby genetyczne (zespół Downa, Retta, Pradera-Williego, Angelmana i inne).

 

Formy pomocy jakiej możemy udzielić to:

 

1. Indywidualne zajęcia ogólno-usprawniające. Według badań szacuje się, że zaledwie 30% dzieci i młodzieży, oraz 10% dorosłych uprawia wysiłek fizyczny odpowiadający podstawowym potrzebom fizjologicznym organizmu. Ćwiczymy z użyciem taśm oporowych, piłek i innych przyborów fizjoterapeutycznych.

 

Do podstawowych ćwiczeń zalicza się:

  • ćwiczenia oddechowe;
  • ćwiczenia mięśni grzbietu i pośladków ;
  • ćwiczenia mięśni brzucha ;
  • ćwiczenia antygrawitacyjne (czynne prostowanie i rozciąganie kręgosłupa);

 

2.  Gimnastyka korekcyjna/ Gimnastyka korekcyjna w oparciu o elementy metody PNF. Ta forma ćwiczeń korekcyjnych ma na celu poprawę zaburzeń strukturalnych  poprzez zwiększenie siły mięśniowej, poprawę zakresu ruchu, uzyskanie lepszej kontroli ruchu oraz przeciwdziałanie przykurczom.

 

Do podstawowych ćwiczeń zalicza się:

  • ćwiczenia oddechowe;
  • ćwiczenia mięśni grzbietu i pośladków;
  • ćwiczenia mięśni brzucha;
  • ćwiczenia korygujące ustawienie miednicy;
  • ćwiczenia antygrawitacyjne (czynne prostowanie i rozciąganie kręgosłupa).

 

O metodzie PNF.

PNF jako koncepcja powstała w 1946 r. w Kalifornii dzięki współpracy neurofizjologa dr Hermana Kabata i fizjoterapeutki – Maggie Knott.. Jest przykładem neurofizjologicznego kompleksowego systemu oddziaływania terapeutycznego opartego na najnowszych osiągnięciach nauk medycznych, którego istotę zawarto w nazwie: proprioceptywne (dotyczące receptorów ciała) nerwowo-mięśniowe torowanie (ułatwianie, facilitowanie) ruchu.

Głównym celem terapii jest ułatwienie wykonywania codziennych czynności. Poprawa zaburzeń strukturalnych (zwiększenie siły mięśniowej, poprawa zakresu ruchu, lepsza kontrola ruchu, przeciwdziałanie przykurczom) jest tylko środkiem do uzyskania danej funkcji.

 

Ruchy w terapii PNF wykonywane są trój-płaszczyznowo tak by były zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Określone wzorce ruchowe kończyn górnych, dolnych, łopatek, miednicy, głowy i tułowia mogą być wykorzystane do korekcji ustawienie kręgosłupa w trzech płaszczyznach. Ręce terapeuty przyłożone w ściśle określonym miejscu nadają kierunek ruchu

i umożliwiają pracę z indywidualnie dobranym oporem. Kontakt manualny pozwala kontrolować pracę dziecka i prowadzić ruch w najbardziej efektywny sposób.

Indywidualne podejście do pacjenta, duża ilość pozycji wyjściowych i zadań ruchowych czynią terapię ciekawą i niezwykle skuteczną.

 

Ze względu na szerokie możliwości oddziaływania koncepcja PNF przestała być utożsamiana ze sposobem pracy przeznaczonym wyłącznie dla pacjentów neurologicznych. Z powodzeniem stosuje się ją również w ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo-mięśniowych, wadach postawy czy skoliozach.

 

Korzyści z pracy w Koncepcji PNF to :

  • metoda przyjazna dla pacjenta – oparta na bezbolesnej pracy, wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych funkcji;
  • wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji zabiegu z diagnostyką;
  • możliwość pracy na każdym poziomie dysfunkcji – zabezpieczenie terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych;
  • wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego;
  • niewielkie wymagania sprzętowe;
  • duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej analizy problemu i ukierunkowanych oddziaływań;

 

Tekst zaczerpnięty ze strony www.ipnfa.pl

 

3.  Profilaktyka Wad Postawy, Skrzywień kręgosłupa, wad kolan i stóp. Dzięki  ocenie posturalnej i funkcjonalnej dzieci i młodzieży terapeuta pomoże Państwu zapobiegać wystąpieniu u dziecka w przyszłości skrzywień kręgosłupa, wad kolan i stóp. Ustalimy indywidualny plan ćwiczeń do stosowania w domu. Istnieje możliwość nagrywania kolejności ćwiczeń i stworzenia filmu pomocnego w codziennej domowej pracy z dzieckiem.

 

4.  Indywidualne zajęcia ruchowe dla dzieci z tendencją do nadwagi

 

5.  Terapia ręki.

Głównym celem zajęć z terapii ręki jest doskonalenie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców oraz dostarczenie bodźców sensorycznych, dzięki którym poznajemy kształt, fakturę i temperaturę różnych obiektów. Dziecko podczas zajęć uczy się wszystkich czynności, które wykonuje ręka- chwytania, wkładania przenoszenia, manipulowania, konstruowania, drapania, klepania, głaskania, pisania itd. Terapia poprawia koncentrację uwagi, uczy cierpliwości oraz kształtuje na koordynację wzrokowo-ruchową.

 

Objawy zaburzeń małej motoryki:

  • niechęć do prac manualnych;
  • brak koordynacji w ruchach palców, dłoni i stawów kończyny górnej;
  • brak płynności ruchów kończyn górnych;
  • zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej;
  • zakłócone planowanie ruchowe;
  • niedostosowanie szybkości i siły ruchu do wykonywanego zadania;
  • brak precyzji ruchów związana z zaburzeniami napięcia mięśniowego (nadmierne lub za ma małe napięcie);
  • nadwrażliwość lub podwrażliwość dotykowa.

 

6.  Gry i zabawy ruchowe.

Zabawy ruchowe są formą działalności ruchowej, charakterystyczną dla wieku  przedszkolnego, najbardziej odpowiadającą potrzebom dziecka, wynikającą z właściwości jego rozwoju.

Wprowadzają radosny nastrój i dobre samopoczucie, dają dziecku możliwość zaspokojenia naturalnej potrzeby ruchu. Zabawa ruchowa jest przygotowaniem do społecznego współdziałania i współżycia, uczy dziecko przystosowania się do całego zespołu, utrwalają wiele pojęć i wiadomości, kształtują nawyki kulturalne, pozytywne cechy charakteru,  a w szczególności dyscyplinę.